Sztuka Przepraszania

IMG_5860

Jedno słowo. Przepraszam. A okazuje się, że można je rozumieć na kilka, całkiem różnych sposobów. Bo to, co jedna osoba uznaje za przeproszenie, może nie być aktem skruchy dla innej. Więc jak to jest z tym przepraszaniem? I czy w ogóle warto przepraszać?

Zacznijmy od kluczowego pytania: Dlaczego należy przepraszać?
Załóżmy, że wyrządzamy komuś krzywdę. Osoba ta czuje się w mniejszym czy większym stopniu urażona. Powstaje między nami bariera, a jakość relacji zostaje znacznie osłabiona. Jeśli uznamy, że nic się nie stało, zaczynamy działać na własną szkodę, ponieważ relacja ta najprawdopodobniej przerodzi się w zimną i zdystansowaną. Natomiast podejmując próbę przeproszenia usuwamy granicę, która została stworzona przez wyrządzone zło i otwieramy drzwi do budowy zaufania. Jeśli relacja ta dotąd była serdeczna i ciepła, ma szansę znowu stać się pełna miłości. Jeśli to była relacja jedna z wielu, to po próbie okazania skruchy może wejść na wyższy poziom poprzez dynamiczny proces przebaczania.

Autorzy książki ,,Pięć języków przepraszania” Gary Chapman i Jennifer Thomas wyróżniają języki przepraszania, bo jak się okazuje, każdy z nas może inaczej rozumieć, odbierać i interpretować sztukę przepraszania.
Pierwszy język przepraszania – WYRAŻENIE ŻALU
Przekazujemy go sobie najczęściej dwoma słowa ,,Przykro mi”. Wyrażanie żalu jest wyrażeniem wobec osoby pokrzywdzonej własnego poczucia winy, wstydu i bólu z powodu naszego zachowania, którym ją głęboko zraniliśmy.
Czego najczęściej żałujemy? Bólu, który spowodowaliśmy u danej osoby, rozczarowania, kłopotów i nadużytego zaufania. Żal skupia się na tym, co uczyniliśmy lub w czym zawiedliśmy i jak ten fakt dotknął inną osobę. Dla niektórych otrzymanie szczerego wyrazu żalu jest najsilniejszym językiem przeprosin. Właśnie to utwierdza ich w przekonaniu, że przeprosiny były szczere.
Drugi język przepraszania – AKCEPTOWANIE ODPOWIEDZIALNOŚCI
Niektórym z Nas (śmiało mogę napisać, że również mnie się to tyczy) ciężko jest powiedzieć ,,nie miałam/em racji”. Ponieważ przyznanie się do winy odbieramy jako słabość. Więc wolimy tłumaczyć sobie, że nasze zachowanie zostało sprowokowane przez nieodpowiednie działania innych ludzi. Tym samym zaczynamy obwiniać ich i mamy duży problem z przyznaniem się, że źle zrobiliśmy. Niestety skupianie się na samousprawiedliwieniu przesłania prośbę przeproszenia i jest oznaką niedojrzałości.
Jak powiedział współautor książki ,,Chicken soup for golden soul” Paul J. Meyer: ,,Jednym z najważniejszych czynników sukcesu jest gotowość przyznania, że zrobiłem źle”.
Trzeci język przepraszania – ZADOŚĆUCZYNIENIE
Andy Stanley w swojej książce pt. ,,Since nobydy’s perfect … How good is good enough? pisze: ,,Wola, by zrobić, coś dla zrekompensowania zadanego bólu, jest dowodem prawdziwości prośby o przebaczenie. Nasz wewnętrzny głos mówi: Powinienem coś zrobić, by naprawić to, co zepsułem”.
Dla niektórych z Nas zadośćuczynienie okazuje się być podstawowym językiem przepraszania. Czyli, jeśli ktoś przeprasza, zaraz po musi dodać pytanie: ,,Co mogę uczynić, żeby ci pokazać, że wciąż mi na tobie zależy?”. Bez tego niektóre osoby odbierają przeprosiny jako nieszczere.
W ramach zadośćuczynienia istnieje 5 emocjonalnych języków miłości:
1. Słowa afirmacji
Używane słowa są tutaj po to, aby afirmować inną osobę. Można skupić się na jej osobowości, zachowaniu, ubraniu, osiągnięciach lub urodzie. Ważną rzeczą jest, żeby nasze uczucia i wdzięczność dla danej osoby były komunikowane werbalnie.
2. Uczynki miłości
Dla takich osób miłość jest wyrażona przez przemyślane uczynki życzliwości, czyli odkurzanie, zmywanie naczyń, umycie samochodu, wyniesienie śmieci itp. Podobno ,,Czyny mówią głośniej niż słowa” i tutaj idealnie sprawdza się to stwierdzenie.
3. Otrzymywanie prezentów
Jeśli osoba, którą się obraziło preferuje otrzymanie prezentu, gdyż jest to jej zasadniczy język miłości, ofiarowanie jej czegoś, aby zadośćuczynić wyrządzone zło, będzie najbardziej efektywnym sposobem zadośćuczynienia.
4. Jakość czasu
Ofiarując innej osobie niepodzielną uwagę, komunikujemy jej, że jest dla nas ważna.
5. Dotyk fizyczny
Trzymanie rąk, całowanie, obejmowanie, przytulenie, poklepywanie po ramieniu czy głaskanie włosów są wyrazami języka fizycznego dotyku, który jest bardzo potrzebny niektórych osobom podczas podejmowania próby zadośćuczynienia.
Czwarty język przepraszania – SZCZERA SKRUCHA
Osoba żałuje bólu, który zadała tej drugie osobie i podejmuje decyzję o zmianie swojego zachowania. Język żalu zaczyna się od wyrażenia intencji poprawy. Decyzja o zmianie oznacza, że nie będziemy dłużej robić wymówek. Bierzemy pełną odpowiedzialność za nasze działania. Kiedy naszą intencją zmiany dzielimy się z osobą, którą zraniliśmy, komunikujemy jej to, co zachodzi w naszym wnętrzu.
Piąty język przepraszania – PROŚBA O WYBACZENIE
Jest tak bardzo ważna, ponieważ wskazuje niektórym, że pragniesz odbudować w pełni relacje. Dodatkowo pokazuje, że uświadamiasz sobie, że to co zrobiłaś/eś było złe, że zraniło drugą osobę celowo lub nieumyślnie. I co najważniejsze prośba o wybaczenie wskazuje, że pragniesz złożyć przyszłość Waszej relacji w ręce zranionej osoby. To wybór, który ona lub on musi uczynić. Wybaczyć lub nie.

Jestem bardzo ciekawa, który z języków przepraszania jest Waszym? Podzielcie się swoimi odczuciami w komentarzach : )

5 Comments

Add Yours

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *